Ο διεθνής πάλαι ποτέ «αστέρας» του Εθνικού Πειραιώς, Γιώργος Μουκέας, στο «gipedo.eu»!  

 

 «Οι προοδευτικοί καταλαβαίνουν τα πάντα εκτός από αυτούς που δεν τους καταλαβαίνουν», είχε, πει, κάποτε, ο Αμερικανός ηθοποιός, Λένυ Μπρούς και από τότε μέχρι σήμερα, πολλοί είναι αυτοί που έχουν ως οδηγό στη ζωή τους την συγκεκριμένη ρήση. Είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα τι έχουν πετύχει σ’ αυτή τη ζωή, τι έχουν θυσιάσει για την πρόοδο τους και τι έχουν να θυμούνται από τη διαδρομή τους στην κοινωνίας, έπειτα από μερικά έτη, ως ένδειξη πως ενδιαφέρονται για την υστεροφημία τους! 

 

 

Ο διεθνής πάλαι ποτέ τερματοφύλακας της Προοδευτικής, του Εθνικού Πειραιώς και του Ολυμπιακού Πειραιώς, με τον οποίο στέφθηκε Πρωταθλητής το 1987, Γιώργος Μουκέας, δεν μπορεί να έχει διατηρήσει στη μνήμη του, σαν κόρη οφθαλμού, τις προαναφερθείσες αγάπες του και κυρίως τον Εθνικό, με τον οποίο βίωσε, πραγματικά, αλησμόνητες στιγμές το πρώτο μισό της δεκαετίας του 80’. «Εκείνη η ομάδα θα μπορούσε να μπει…σφήνα στην «ελίτ» της Α’ Εθνικής, ήταν, προ ημερών, οι πρώτες κουβέντες του τότε «πορτιέρο» των «κυανόλευκων», μέσω της ιστοσελίδας μας, δίνοντας σ’ όλους να κατανοήσουν τη μεγάλη δυναμική του συγκεκριμένου σωματείου.

 

Ενός σωματείου, το οποίο εντυπωσίασε το φίλαθλο κοινό της χώρας μας, τη δεκαετία του 80’, αποτελούμενο από «χρυσές φουρνιές» Ελλήνων και μόνο τριών ξένων παικτών, οι οποίοι προέβησαν, τότε, σε μια σειρά  από… θαύματα! Ποιος, άλλωστε, μπορεί να βγάλει από τη μνήμη του τη μεγαλειώδη πρόκριση επί του Ολυμπιακού Πειραιώς για τον θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας (0-0 και 1-1 οι δύο αγώνες), ποιος αδυνατεί να ξεχάσει την καθήλωση του τεράστιου, τότε, ΠΑΟΚ, ο οποίος ηττήθηκε με το βαρύ 3-0 στο Καραϊσκάκη, ή ποιος δε θυμάται την επική επιτυχία επί της Κυπελλούχο Ελλάδας, ΑΕΚ, με 3-0, εντός έδρας, για τη διοργάνωση του Πρωταθλήματος;

 

 

Αυτά είναι μόνο τρεις από τους πολλούς Εθνικούς θριάμβους εκείνης της εποχής, οι οποίοι μαζί με την αλήστου μνήμης, εκτός έδρας, νίκη της ομάδας επί του τρομερού, Άρη, ο οποίος, τότε, είχε αποκλείσει την Περούτζια, συμπληρώνουν το βασικότερο «παζλ» των του «έπους», το οποίο σημείωσαν, τότε, οι «κυανόλευκοι».

 

 

Ποια ήταν, όμως, τα μυστικά για τη ξέφρενη, τότε, ρότα του Εθνικού Πειραιώς και πως αντιμετωπίζονταν, τότε, από τα αρμόδια όργανα οι παίκτες μιας ιστορικής, αλλά, όχι πρώτης σε βαθμό εμπορικότητας, ομάδας; Ο κ. Γιώργος Μουκέας έχει τις απαντήσεις στο παραπάνω διπλό ερώτημα, το οποίο του θέσαμε.  

 

«Κοιτάξτε! Ο Εθνικός Πειραιώς διέθετε, τότε, ένα χαρισματικό διοικητικό ηγέτη, όπως ήταν ο κ. Καρέλλας, ο οποίος, ως ιδιοκτήτης του μεγάλου εργοστασίου, «Αιγαίο», συνείσφερε τα μέγιστα για την προοδευτική πορεία του συλλόγου σ’ όλα τα επίπεδα. Ο Καρέλλας αντιμετώπιζε, εκείνη την εποχή, όλους τους ποδοσφαιριστές σαν δικά του παιδιά, μας συνόδευε, σχεδόν, σε κάθε αποστολή για τη διεξαγωγή των αγώνων και μας πρόσφερε πλούσια γεύματα σε γνωστά καταστήματα της περιοχής, Καστέλα Πειραιώς, ύστερα από την ολοκλήρωση μερικών αγώνων. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και από τα υπόλοιπα μέλη της τότε διοικούσας επιτροπής του Εθνικού Πειραιώς, με συνέπεια η ομάδα να λειτουργεί σα μια πολύ αγαπημένη οικογένεια. 

 

 

 

Εγώ, ας πούμε, διατηρούσα ένα δωμάτιο μαζί με τον τότε συμπαίκτη του, Γιώργο Πεππέ, στις αποστολές του συλλόγου, ωστόσο όλοι οι αθλητές συγκεντρωνόμασταν, συχνά, σε διάφορα στέκια για να ψυχαγωγηθούμε, αποδεικνύοντας πως ο Εθνικός δεν είχε «κλίκες». Επίσης, μια ακόμα συνταγή για τις τότε επιτυχίες μας ήταν η πολύ καλή ποιότητα των ποδοσφαιριστών (Ελλήνων και ξένων), οι οποίοι επάνδρωναν την ομάδα. Σκεφτείτε μόνο πως εγώ, ο Πήττας, ο Αρμόδωρος, ο Μπατσινίλας, ο Αντωνόπουλος, ο Πεππές και ο αείμνηστος, Γιάννης Παθιακάκης, έχουμε αγωνιστεί στις τέσσερις μεγαλύτερες ομάδες της χώρας μας (Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, ΠΑΟΚ), ενώ αρκετοί, ακόμα, παίκτες της τότε ομάδας, θα μπορούσαν να πράξουν το ίδιο. 

 

 

Θυμηθείτε, μόνο, τον βαθμό της αγωνιστικής ποιότητας του Κωτίδη, του αείμνηστου, Ιωακειμίδη, του Γεωργάρα, του Φώτη Παπαδόπουλου, των αδερφών, Κατσικογιάννη (Παναγιώτης και Γιάννης), του Τσούξτου, του Λιόλιου, του Καμπόλη, του Δημητρόπουλου, του Κουτσιβίτη, του Πρεμέτη, αλλά και των τότε αλλοδαπών ποδοσφαιριστών του σωματείου μας. 

 

Μη ξεχνάτε την εκπληκτική πορεία των Κοβάσεβιτς (μέσος και εξτρεμ) και Κάραλιτς (τερματοφύλακας), από την τέως Γιουγκοσλαβία, αλλά και την σπουδαία καριέρα, την οποία διέγραψε με την ομάδα μας ο πάλαι ποτέ αρχηγός της Εθνικής Ζαίρ, Μασένκο Ιλούγκα (μέσος)! 

 

 

Μάλιστα, ο Ιλούνγκα εντάχτηκε, τότε, στο ρόστερ του Εθνικού Πειραιώς, ύστερα από εισήγηση του Έλληνα πολίτη, κ. Μαραγκουδάκη, ο οποίος κατοικούσε, εκείνη την εποχή, στην Αφρική και τον είχε δει να αγωνίζεται για λογαριασμό κάποιου σωματείου, Εμείς, αρχικά, διατηρούσαμε ορισμένους ενδοιασμούς για το κατά πόσο ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής θα προσαρμοστεί στη χώρα μας, ωστόσο ο ίδιος διατηρούσε, τότε, πολύ οικεία συμπεριφορά μαζί μας. 

 

Αντίθετα, ο τρομερός ποδοσφαιριστής, Κοβάσεβιτς, ήταν λίγο μοναχικός τύπος, χωρίς, όμως, αυτό να δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα στη λειτουργία του συλλόγου. Γενικότερα, λοιπόν, μπορώ να σας πω πως εκείνος ο Εθνικός Πειραιώς είχε τα «φόντα» να συμμετάσχει ακόμα και στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, αλλά αυτό δεν συνέβη επειδή τις κρίσιμες χρονικές στιγμές αδυνατούσε να τερματίσει σε πιο υψηλή βαθμολογική θέση από τις δημοφιλείς ελληνικές ομάδες.

 

 

Βέβαια, για να είμαι ειλικρινής, σημαντική αιτία για κάτι τέτοιο ήταν η αντιμετώπιση, την οποία έχαιρε, τότε, ο σύλλογος, από τα αρμόδια όργανα του ελληνικού ποδοσφαίρου, τα οποία, φυσικά, ευνοούσαν, περισσότερο, τις ομάδες του Π.Ο.Κ απ’ ότι τη δική μας!» πρόσθεσε, στην συνέχεια, προ ημερών, ο κ. Γιώργος Μουκέας, για να υπερθεματίσει, λέγοντας:

 

 

 

«Πολύ σημαντική συμβολή στις τότε επιτυχίες μας είχε ο Πολωνός προπονητής μας, κ. Γκόρσκι, ο τότε Γενικός Αρχηγός του συλλόγου, Μανώλης Ρουσσάκης, όπως και ο κόσμος του σωματείου, έστω και αν ήταν αρκετά απαιτητικός. Ξέρετε, ο λαός του Εθνικού Πειραιώς επιζητούσε, τότε, συνέχεια επιτυχίες απ’ εμάς, αλλά στήριζε, αμέριστα, το σωματείο. Δε θα ξεχάσω την έντονη παρουσία του σ’ ένα ματς ανάμεσα στην ομάδα μας και τον Πανσερραϊκό, όταν κατέκλυσε το Στάδιο Καραϊσκάκη, ωθώντας μας με τον τρόπο του στη νίκη με σκορ 1-0. Δυστυχώς, όμως, η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη για τον Εθνικό Πειραιώς, με συνέπεια η ομάδα να κατρακυλήσει στο τοπικό Πρωτάθλημα του Πειραιά, στο οποίο συμμετείχε πριν λίγα έτη. Εύχομαι να βρει η ομάδα τον δρόμο της, κάτι το οποίο θα συμβεί εφόσον πλαισιωθεί στον σύλλογο ένας σπουδαίος οικονομικός παράγοντας».

  

ω

La Famiglia

Designed and Hosted by Smartcomputer.gr