Μέγας Μακεδόνας στον Αμυγδαλεωνα!

 

 

Ο Δημήτρης Μπαλασάς στο «gipedo.eu»!

 

 

Ήταν εκείνη τη χρονιά που φύσηξε ο Βαρδάρης, που η γνώση και η αθλητική «μαγιά» έρρεαν όπως το κύμα στο λιμάνι… Ήταν εκείνη τη βραδιά που η «πλώρη» του…βαποριού κίνησε το καράβι, που το «χρυσό» μέλλον ανήκει, τελικά, σ’ αυτό το παλικάρι…

Ήταν το μακρινό έτος 1981 όταν στον τόπο των Πλοιάρχων και Μηχανικών η αθλητική οικογένεια Μπαλασά έφερε στον κόσμο τον πρώτο της απόγονο, Δημήτρη, ο οποίος έμελλε, τελικά, να μην είναι ο μόνος αθλητικός οπλίτης…

Ήταν η χρονιά που η κωμόπολη της Μητρόπολης του αθλητισμού, Νέα Μηχανιώνα, υποδέχτηκε στη Μητρόπολη της Κρήνης και της Καλαμαριάς ένα, ακόμα, κόσμημα της κοινωνίας, έναν ιδανικό πρεσβευτή της μεγάλης αυτής Πολιτείας, ένα μικρό «αστέρι» της Μακεδονίας…

 

 

 

 

Ήταν η περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίος ο ιστορικός Άγιος Νικόλαος Νέας Μηχανιώνας άνοιγε την αγκαλιά του για να υποδεχτεί, λίγα έτη μετά, ένα χαρισματικό άνθρωπο, με ζήλο για γνώση, με αμιγώς αθλητικά χαρακτηριστικά και προσόντα εξαιρετικά…

Ήταν η εποχή που ο ανήλικος τότε, Δημήτρης, φανέρωσε τη λατρεία του για το βόλεϊ, η οποία επιτρέπει στον ίδιο να διαπρέπει στην αθλητική και  εκπαιδευτική σκηνή, φωτίζοντας τον κοινωνικό μας χώρο όπως ο Θερμαϊκός κόλπος την όμορφη πόλη της Θεσσαλονίκης όλες τις ημέρες του χρόνου…

 

 

Ήταν η αφετηρία της «λαμπρής» δεκαετίας του 80’, η οποία γέμισε τον νεαρό «αστέρα» με πίστη και αισιοδοξία και τον οδήγησε στον δρόμο της προόδου, στον οποίο διαβαίνει ο 36χρονος, πλέον, προπονητής, μέχρι σήμερα…

Ήταν η «λάμψη» που χάρισε ο νυν προπονητής του Α.Ο. Αμυγδαλεώνα τη δεκαετία του 00’ στον Άγιο Νικόλαο Μηχανιώνας (φάιναλ-φορ Κορασίδων, Πρωτάθλημα Παγκορασίδων, Χάλκινο μετάλλιο Παγκορασίδων, άνοδος στην Α’ Ε.Π.Ε.Σ.Θ Γυναικών, άνοδος στη Β’ Εθνική Γυναικών σε δύο συνεχή χρόνια), η οποία παραχώρησε τη θέση της στη φωτεινή εικόνα, προκειμένου ο χώρος του «μπιτς» βόλεϊ να εκπέμψει τη δική του… ακτινοβολία υπό την παρουσία του…

 

 

Ήταν η άψογη συνεργασία του με τον Πρωταθλητή στο συγκεκριμένο σπορ, Καββαδά,  την οποία διαδέχτηκε η τιμή της κατάκτησης του ασημένιου μεταλλίου στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα με την ιδιότητα του βοηθού προπονητή της Εθνικής Νεανίδων στην σάλα (τρία χρόνια εκλέκτορας στα κλιμάκια της Θεσσαλονίκης) και κατόπιν οι διακρίσεις με τον Α.Ο. Αμυγδαλεώνα στην σάλα με την ιδιότητα του κόουτς…

Ήταν η εκπαιδευτική του σταδιοδρομία στις χώρες της Δανίας, της Αγγλίας και της Σουηδίας, η οποία έχει προικίσει τον Δημήτρη με γνώση και αθλητική παιδεία… Ήταν η ηθική και υλική ικανοποίηση για την συνεργασία του με τα υπέροχα στελέχη του Α.Ο. Αμυγδαλεώνα και τους επιστήμονες του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά είναι και το έργο του τόσο πλούσιο σε παραστάσεις που να μας ωθεί στην απόφαση να του απονείμουμε τον λόγο, προκειμένου να μας μιλήσει για την προσωπική του καριέρα…

 

 

Μια καριέρα, η οποία έχει συνοδευτεί με το κέρδος άφθονων εμπειριών, με την κατάκτηση αρκετών διακρίσεων και με την ανάπτυξη του αγαπημένου του σπορ στον τόπο που ο Δημήτρης απολαμβάνει τη δική του μακεδονική και όχι «αργοναυτική εκστρατεία».

 

«Γεννήθηκα το έτος 1981 στην περιοχή Μηχανιώνα Θεσσαλονίκης και από πολύ μικρή ηλικία ασχολούμαι με τον αθλητισμό. Προέρχομαι από αθλητική οικογένεια, αφού η μητέρα μου δραστηριοποιείται στον Άγιο Νικόλαο Μηχανιώνας με την ιδιότητα του μέλους του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου, ενώ ο πατέρας μου εργάστηκε, στο παρελθόν, ως γυμναστής σε σχολείο του Νομού Θεσσαλονίκης.

 

 

Το βόλεϊ με κέρδισε από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, γι’ αυτό θα τολμήσω να σας πω πως θυμάμαι να κάνω ασκήσεις με δάχτυλα και «μανσέτα» από τότε που ήμουν στην «κούνια»…

Πρόσφερα  τις υπηρεσίες μου ως βολεϊμπολίστας και έχω κερδίσει πολλές εμπειρίες από τη θητεία μου στον χώρο της σάλας και κυρίως στον χώρο του «μπιτς» βόλεϊ. Στην σάλα, πέρα από τη μητέρα μου, η οποία προπονούσε, κάποτε, τον Άγιο Νικόλαο Μηχανιώνας, συνεργάστηκα με τους προπονητές, Μαρία Ιωάννου (Άγιος Νικόλαος Νέας Μηχανιώνας), Κώστας Παπαδημητρίου (Γαλαξίας Θεσσαλονίκης), Κυριάκο Καμπερίδη (Μέγας Αλέξανδρος), ενώ μυήθηκα στα μυστικά του «μπιτς» βόλεϊ από τους προπονητές, Ζωλασταθιάδη και Ντιμιτρόφ.

 

 

Επίσης, η αγάπη μου για το βόλεϊ έχει μεταφερθεί από τη μητέρα μας σ’ εμένα και στα υπόλοιπα αδέρφια μου, τα οποία ασχολούνται με το συγκεκριμένο άθλημα. Ο αδερφός μου, Νίκος, αγωνιζόταν, μέχρι πρότινος, στην Α.Ε. Λάρισας, αλλά αυτό τον καιρό έχει αφιερωθεί, αποκλειστικά, στην επιστήμη της ιατρικής, η μεγαλύτερη σε ηλικία αδερφή μου, Λίνα, αγωνιζόταν στον Άγιο Νικόλαο Νέας Μηχανιώνας, ενώ η μικρότερη, Ευαγγελία αγωνίζεται στην Αναγέννηση Νέου Ρυσίου», είπε, αρχικά, στην ιστοσελίδα μας ο κ. Δημήτρης Μπαλασάς, ο οποίος ταξιδεύει στο εξωτερικό προκειμένου να παρακολουθήσει μερικών διακεκριμένων συναδέλφων του (Mccutchen,Kovacic κ.α.).  

«Φέτος είναι η τέταρτη αγωνιστική περίοδος στην οποία συνεργάζομαι με τα στελέχη του Α.Ο. Αμυγδαλεώνα. Εγώ προπονώ τις ομάδες Κορασίδων, Παγκορασίδων και Ακαδημιών θηλυκού γένους του συλλόγου, με την ευχή να συμπράττω, συνεχώς, στην ανοδική εξέλιξη του ταλέντου των νεαρών παικτριών μας. Φέτος, μπορώ να σας πω πως είμαι μερικώς ικανοποιημένος από την πορεία των τμημάτων Κορασίδων και Παγκορασίδων του συλλόγου, με την έννοια ότι μπορούσαμε να πάμε καλύτερα, ενώ θετικές πορείες είχαν σημειώσει τα συγκροτήματα μας τα προηγούμενα έτη.

 

 

Συγκεκριμένα, η ομάδα Νεανίδων έχει κατακτήσει τη 2η θέση στην ίδια διοργάνωση, η ομάδα Παγκορασίδων έχει συμμετάσχει σ’ έναν τελικό αγώνα της ίδιας Περιφέρειας, ενώ το τμήμα Κορασίδων έχει παρουσιαστεί σ’ έναν τελικό αγώνα της Περιφέρειας. Επιπλέον, την περσινή σεζόν η ομάδα των Νεανίδων κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Περιφέρειας και συμμετείχε στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα.

Επίσης, η συνεργασία μου με τα στελέχη του συλλόγου είναι εξαιρετική, αφού υπάρχει άψογη συνεννόηση και έχουμε αναπτύξει "οικογενειακή" χημεία. Όλοι μαζί επιδιώκουμε τη διαρκή αναβάθμιση του σωματείου σ’ όλα τα επίπεδα, ενώ άνθρωποι του Α.Ο. Αμυγδαλεώνα κρατάμε ξεκάθαρα τους διακριτούς ρόλους μας και αυτό ίσως να είναι ένα σημαντικό συστατικό για την επιτυχία μας.

Γενικότερα, θεωρώ πως ο Α.Ο.Αμυγδαλεώνα λειτουργεί εξαιρετικά και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για πολλά άλλα σωματεία».